Het bleken gewone gesprekken te worden, waarin geluisterd werd zonder enig oordeel.
En ergens voelde dat vreemd. Er zou nu toch gaan bepaald worden of het echt klopt? Waarom kwamen er dan geen kritische vragen? Waarom voelde het dan alsof alles wat gezegd werd voor zoete koek geslikt werd?
De conclusie na de gesprekken en een aantal vragenlijsten was helder, er was inderdaad sprake van genderdysforie.
Nu kon de volgende fase in gang gezet. Een onafhankelijke psychiater zou opnieuw gaan bepalen of er sprake is van genderdysforie.
Een second opinion heet dat.
En hier begon het hele traject nog merkwaardiger te voelen.
Normaal gesproken vindt er een second opinion plaats als je het niet eens bent met het oordeel dat geveld is over het probleem waarmee je bij een deskundige komt.
Maar daar was in dit geval geen sprake van!
Het was een uitstekend oordeel, gebaseerd op alles wat besproken en in vragenlijsten onderzocht was.
Toch blijkt deze second opinion een cruciaal onderdeel van het hele proces.
Nogmaals gaat het verhaal verteld worden, nogmaals gaan er vragenlijsten komen, nogmaals bepaalt iemand of er wel ècht sprake is van genderdysforie.
En, zo verzekerde de psychiater vantevoren, er wordt niets gelezen uit de aangeleverde rapportage voordat het gesprek plaatsvindt. Er moet immers objectief geoordeeld kunnen worden.
Eerlijk gezegd zou ik denken dat dan ook niet naderhand alsnog de rapportage gelezen moet worden.
Dat zou dan immers nog invloed kunnen hebben het eindoordeel?
Hoe het ook zij, mijn toekomst ligt nog steeds in handen van zij die ervoor doorgeleerd hebben.
En ergens is dat behalve ongemakkelijk ook behoorlijk oneerlijk.
Ik ben immers degene die met mijzelf verder zal moeten, op welke wijze ik dat ook verkies.
Zij zullen mij na hun beoordeling van al dan niet sprake van genderdysforie nooit meer tegenkomen.
In meer dan één opzicht overigens, ik ben dan na verloop van tijd niet langer (uitgaande van een bevestiging door de second opinion), de persoon die ze binnen zagen wandelen, maar mijzelf, van binnen én van buiten.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten